Wczorajszy dzien spedzilismy glownie w srodkach masowej komunikacji (doslownie MAAAAASOWEJ). Ale zanim wsiedlismy do autobusu poszlismy z K. polowac na upatrzona wczesniej figurke slonia. Argument koronny - szybko szybko riksa na nas czeka!!. I victoria kupilismy slonia z drzewa rozanego, obijanego srebrna blaszka z klami ze srebra za 3500 INR !! To byla naprawde dobra cena:) K.tak jasniala, ze mimo olowianych chmur i lejacego deszczu z powodzeniem zastepowala slonce:D No tak wracajac do naszej podrozy to przypominala ona bardzeij jazde z zatloczonym dogranic niemozliwosci rollercoaster. Pedzilismy z zatrwazajaca predkoscia skaczac na dziurach. Za to podroz trwala ZALEDWIE 8 godzin (dystans 170 km).... Standartowo w autobusie spotkalismy zupelnie przypadkiem Indusa, ktory pracowal jako ogrodnik w GH. Z przystanku autobusowego w strugach deszczu, prowadzeni przez zapoznanego Indusa dotarlismy do Greenhouse GH. O dziwo okazal sie calkiem przyzwoity, a stosunek jakosci do ceny (150 INR za dwojke) zwalal z nog. Wieczorem przestalo padac, a my udalismy sie na miasto w celu zorganizowania Prostemu imprezy urodzinowej :-) Zaprosilismy go na uroczysta kolacje do calkiem drogiej jak na Indie knajpy. Steskienieni za 'normalnym" jedzeniem otworzylismy menu na Continental Dishes. Niestety zamowione potrawy nie odpowiadaly zupelnie naszym oczekiwaniom. W brytyjskim Fish&Chips nie bylo frytek, ryba z grilla byla smazona w glebokim tluszczu itp itd. Potem udalismy sie do sklepu monopolowego, skad po zakupie adekwatnych do okolicznosci trunkow udalismy sie z powrotem do hotelu. Na trasie urzadzilismy sobie mala imprezke, ktora zaczela stopniowo sie powiekszac, przyszli Indusi z obslugi hotelowej i inni goscie min. 2 dziwczyny z Izraela. Bylo naprawde przyjemnie. Dzisiaj od saaamego rana (10.00) zwiedzamy na wypozyczonych rowerach swatynie Khajurao. Pogoda dopisuje, dzisiaj od rana swieci slonce. Jutro planujemy z samego rana wybrac sie na przejazdzke po parku narodowym Panna, a o 14.00 ruszamy dalej autobusem do Satny, a nastepie pociagiem do Varanasi. Pozdrawiamy!!
S.
wtorek, 21 września 2010
niedziela, 19 września 2010
19.09.2010 - Orcha
Jak widac nasze plany ulegly zmianie - postanowlismy zamiast do Bundi, kolejnego Niebieskiego Miasta udac sie do Orchy.
Orcha to male miasteczko (8,5 tys. mieszkancow), zupelnie inne niz wszystkie widziane przez nas dotad. Sa tutaj olbrzymie kompleksy palacow i swiatyn zarosniete roslinnoscia, z sepami czakajacymi na padline. Widok jest lekko przerazajacy.
Wczoraj zaraz po ulokowaniu sie w hotelu poszlismy na "bezcelowy" spacer. Po drodze znlaezlismy mala swiatynke, w ktorej mnich pokazal nam obrzedy ku czci Durgi. Wyszlismy z czerwonymi znakami na czolach i o dziwo z taka sama iloscia pieniedzy z jaka weszlismy.
Pozniej poszlismy nad rzeke, gdzie jak sie okazalo odbywaly sie coroczne obchody ku czci Ganesha - boga slonia zapewniajacego pomyslnosc. Kazda rodzina przez 10 dni trzyma figure Ganesha w mieszkaniu, modli sie i prosi go o laske. 11 dnia figure (ok. 1,5 metrowa) prztystraja sie, pakuje na odkryte ciezarowki udekorowane kwiatami i kadzidlami, i wywozi nad rzeke. Tam wsrod spiewow i tancow figura jest wrzucana do rzeki. Oprocz tego wszyscy mezczyzni kapia sie w swietej rzece, co zapewnia im oczyszczenie z grzechow.
Mielismy szczescie, ze udalo nam sie trafic na ten festiwal. Nad rzeka spedzilismy 3 godziny obserwujac Hindusow, ktorzy byli bardzo przyjazni i chcieli nam wszystko wytlumaczyc. Zostalismy nawet "zmuszeni" do zjedzenia rytualnego posilku ku czci Ganesha (na szczescie obylo sie bez atrakcji) i obrzuceni rozowym proszkiem.
Dzisiaj obejrzelismy kompleks palacowy w Orcha, kilkanascie swiatyn. I faktycznie, tak jak napisano w przewodniku - "Orcha to miasto do ktorego trafia sie zazwyczaj przypadkiem i na krotko, a chce sie zostac dluzej". Szkoda, ze jutro musimy jechac dalej - do Khajurao
K.
Orcha to male miasteczko (8,5 tys. mieszkancow), zupelnie inne niz wszystkie widziane przez nas dotad. Sa tutaj olbrzymie kompleksy palacow i swiatyn zarosniete roslinnoscia, z sepami czakajacymi na padline. Widok jest lekko przerazajacy.
Wczoraj zaraz po ulokowaniu sie w hotelu poszlismy na "bezcelowy" spacer. Po drodze znlaezlismy mala swiatynke, w ktorej mnich pokazal nam obrzedy ku czci Durgi. Wyszlismy z czerwonymi znakami na czolach i o dziwo z taka sama iloscia pieniedzy z jaka weszlismy.
Pozniej poszlismy nad rzeke, gdzie jak sie okazalo odbywaly sie coroczne obchody ku czci Ganesha - boga slonia zapewniajacego pomyslnosc. Kazda rodzina przez 10 dni trzyma figure Ganesha w mieszkaniu, modli sie i prosi go o laske. 11 dnia figure (ok. 1,5 metrowa) prztystraja sie, pakuje na odkryte ciezarowki udekorowane kwiatami i kadzidlami, i wywozi nad rzeke. Tam wsrod spiewow i tancow figura jest wrzucana do rzeki. Oprocz tego wszyscy mezczyzni kapia sie w swietej rzece, co zapewnia im oczyszczenie z grzechow.
Mielismy szczescie, ze udalo nam sie trafic na ten festiwal. Nad rzeka spedzilismy 3 godziny obserwujac Hindusow, ktorzy byli bardzo przyjazni i chcieli nam wszystko wytlumaczyc. Zostalismy nawet "zmuszeni" do zjedzenia rytualnego posilku ku czci Ganesha (na szczescie obylo sie bez atrakcji) i obrzuceni rozowym proszkiem.
Dzisiaj obejrzelismy kompleks palacowy w Orcha, kilkanascie swiatyn. I faktycznie, tak jak napisano w przewodniku - "Orcha to miasto do ktorego trafia sie zazwyczaj przypadkiem i na krotko, a chce sie zostac dluzej". Szkoda, ze jutro musimy jechac dalej - do Khajurao
K.
piątek, 17 września 2010
17.09.2010 Agra
Po calonocnej podrozy pociagiem bylismy o dziwo calkiem trzezwi, pomimo towarzystwa rodzinki z malutkim induskiem prycze nizej ;-) Udalo sie nam nawet lezac na plecakach zmruzyc oko. Ok 6.15 dotarlismy na miejsce. Riksza dojechalismy pod sam Taj Mahal, gdzie znalezlismy tani i calkiem przyzwoity nocleg. Po krotkiej drzemce udalismy sie na zwiedzanie cudu milosci (Taj Mahal). Nazywanego tak, gdyz jest to grobowiec ukochanej zony Szacha Jahana, ktora zmarla przy porodzie 14 !! dziecka. Taj zrobil na nas wielkie wrazenie. Trzeba przyznac ze jest faktycznie monumentalny. Potem udalismy sie na spacer brzegiem Jamuny, gdzie mielismy okazje ogladac stosy pogrzebowe. Przeszlismy wzdluz czerwonego fortu i przekroczylismy rzeke mostem kolejowym. Na moscie bylo pelno ludzi, poniewaz wlasnie rozpoczywal sie wielki festiwal plywacki, w czasie ktorego ledzie w kilorowych ubraniach, z bebnami i flagami lacza sie w grupy ok 15 osobowe i splywaja wraz z nurtem rzeki nawet 30 km!! (rzeka wielkosci Wisy, woda przekracza o 2m stan alarmowy). Po przeprawie przeszlismy sie wybrzezem i podziwialismy slonce zachodzace nad Taj Mahal. W drodze powrotnej poprosilismy rikszarza, zeby pokazal nam miejsce gdzie mozna kupic dobre "uliczne" jedzenie. Kupilismy samosy (pierozki smazone na glebokim tluszczu nadziewane warzywami). Zjedlismy je ze smakiem z dodanych do nich talerzykow z suszonych lisci siedzac na dachu hotelu i podziwiajac T. M. Byly pyszne i o dziwo nie mamy po nich do tej pory zadnych problemow zoladkowych :-)
Dzisiaj wybralismy sie autobusem do Fattepur Sikri - wymarlego misata. Jest to miesce gdzie mieszkal i zmarl muzulmanski swiety Salim. Sprawil on, ze zona cesarza Akbara urodzila mu upragnionego syna. Wdzieczny wladca (zreszta kobieciarz, mial ok 300 kochanek) przeniosl do Sikri stolice swojego imperum. Budowa trwala 12 lat, jednak juz po 4 cieszenia sie nowym palacem cesarz zmuszony byl, z powodow politycznych, opuscic nowowybudowane miasto. Stwierdzilismy, ze przerzucamy sie na "uliczna" kuchnie, dzisiaj na kolacje jemy samose i banany. Pozdrawiamy!
S.
Dzisiaj wybralismy sie autobusem do Fattepur Sikri - wymarlego misata. Jest to miesce gdzie mieszkal i zmarl muzulmanski swiety Salim. Sprawil on, ze zona cesarza Akbara urodzila mu upragnionego syna. Wdzieczny wladca (zreszta kobieciarz, mial ok 300 kochanek) przeniosl do Sikri stolice swojego imperum. Budowa trwala 12 lat, jednak juz po 4 cieszenia sie nowym palacem cesarz zmuszony byl, z powodow politycznych, opuscic nowowybudowane miasto. Stwierdzilismy, ze przerzucamy sie na "uliczna" kuchnie, dzisiaj na kolacje jemy samose i banany. Pozdrawiamy!
S.
środa, 15 września 2010
15.09.2010 - Jodpuhr
Dzisiaj rano obudzilo nas slonce zagladajace przez szyby. Dzien jest bardzo sloneczny i niestety upalny. Zwiedzilismy dzisiaj grobowce maharadzow oraz ich obecna rezydencje, w ktorej oprocz apartamentow jego maharadzskiej mosci znajduje sie tez muzeum i hotel. Bylismy swiadkami przyjazdu VIP guests, ktorzy przybyli w eskorcie jeepa z mundurowymi i szesciu koni. Po powrocie do starego miasta pokrecilismy sie po bazarze w okolicach wiezy zegarowej. Kasia zakupila 12 bransoletek i intensywnie poszukiwala kapy na swie wyimaginowane lozko ;-) Eh te baby... O 20 mamy pociag do Agry, gdzie chcemy zobaczyc Taj Mahal.
S.
Dzisiejszy dzien jest z gatunku tych leniwych - spacerujemy po ulicach, wachamy przyprawy na targu. Co do bransoletek - okazuje sie, ze tutaj znaczenie ma kolor, reka na ktorej sie je nosi. Mezatki nosza bransoletki na obu rekach, panny na lewej, wdowy i rozwodki na prawej. Ponadto tutaj kolor czerwony jest zarezerwowany tylko dla mezatek. Skomplikowane.
Ah, zapomnielismy zareklamowac bloga Prostego - dla zainteresowanych - asia-challenge.blogspot.com
K.
S.
Dzisiejszy dzien jest z gatunku tych leniwych - spacerujemy po ulicach, wachamy przyprawy na targu. Co do bransoletek - okazuje sie, ze tutaj znaczenie ma kolor, reka na ktorej sie je nosi. Mezatki nosza bransoletki na obu rekach, panny na lewej, wdowy i rozwodki na prawej. Ponadto tutaj kolor czerwony jest zarezerwowany tylko dla mezatek. Skomplikowane.
Ah, zapomnielismy zareklamowac bloga Prostego - dla zainteresowanych - asia-challenge.blogspot.com
K.
wtorek, 14 września 2010
14.09.2010 - Zalegle zdjecia
slon, niestety jedzie na lunch
fort amber
krolewska toaleta z widokiem
palac na wodzie, siedziba maharadzy
ghaty w Pushkarze
tu jemy :)
porcesja ku czci boga Ganesha
swieta krowa
ghaty
widok na Pushkar
ghaty
ghaty
nocne obrzedy nad jeziorem
autobus
..jedzie...
...i stoi
Jodhpur
Niebieskie miasto
odciski rak kobiet ktore dokonaly sati - samospalenia na stosie pogrzebowym meza
fort w Jodhpurze
Niebieskie Miasto
Padaaaa!!!
13 - 14.09.2010 - Pushkar, Jodhpur
Drugiego dnia w Puskarze udalismy sie na drugie z kolei swiete wzgorze. Zapomnielismy napisac, ze z Puskarem wiaze sie dosc ciekawa legenda. To wlasnie tutaj bog Brahma mial pojac za zone boginie Sawitri. Kiedy ta nie pojawila sie na uroczystosci rozzloszczony bog pojal za zone miejsacowa wiesniaczke - Gayatri. Niedoszla malzonka rzucila na Brahme klatwe - od tej pory mogl byc czczony tylko w Pushkarze.
Nad miastem gorouja dwa wzgorza - jedno z nich, wieksze, ktore widzielismy pierwszego dnia poswiecone jest Sawitri, miejsze - Gayatri.
Po wizycie w swiatyni udalismy sie na spacer po miescie, odwiedzajac swiatynie Brahmy, swiatynie sikhow (gdzie mily pan sikh tlumaczyl nam zasady ich religii). Wieczorem usiedlismy przy ghatach, swietych schodach i chyba zrozumielismy na czym polega klimat tego swietego miasta.
Nastepnego dnia rano (o 8:00) mielismy autobus do Jodhpuru - Niebieskiego miasta. Autobus zgodnie z tutejszym zwyczajem wyjechal o 9:00. Po drodze nie obylo sie bez niespodzianek - w pewnym momencie z wielkim hukiem autobus zatrzymal sie - z podwozia zwisal urwany tlumik.Po 45 min bezskutecznej naprawy przyjechal po nas autobus zastepczy. Tym sposobem ok. 16.00 (zamiast o 13.00) przybylismy do Jodhpuru.
Jodhpur, Niebieskie miasto,.przywital nas ulewnym deszczem, na ulicy samochody staly do polowy zanurzone w wodzie. Zmeczeni znalezlismy tani nawet jak na Indie hostel, na calkiem przyzwoitym poziomie (czysto!). Po kolacji, niestety znow wegetarianskiej (nie moglismy znalezc knajpki z miesem, mimo ze w Jodhpurze nie obowiazuja zakazy religijne) pojechalismy do kina na film Bollywood.
Kino z gatunku nowoczesnych, z 2 (!) salami kinowymi, niestety brudne. Zamowilismy duzy popcorn i cole, przyzwyczajeni do polskich rozmiarow - tutaj najwiekszy popcorn jest mniejszy od naszego najmniejszego. Zjedlismy wszystko jeszcze przed rozpoczeciem seansu.
Sam film - z gatunku akcji byl niesamowicie dla nas zabawny. Cos jak Zorro, Desperados, Straznik Teksasu i Matrix w jednym. Troche dziwnie, bo smialismy sie w innych momentach niz cala sala. Kultura ogladania jest tutaj inna - ludzie w czasie seansu komentuja, rozmawiaja przez komorki, bija brawo. Zupelnie inne przezycie. Co do walorow artystycznych - byly one raczej watpliwe.
Dzisiaj rano poszlismy do fortu Mehrangarh. Wrazenie niesamowite. Wstep dosc drogi, ale w cenie kazdy dostaje audioguida, co bardzo ubarwia zwiedzanie. W forcie oglada sie nie tylko sale maharadzy, ale tez przedmioty codziennego uzytku. Chyba najlepiej jak do tej pory przygotowany dla turystow obiekt.
W drodze powrotnej zlapal nas ulewny deszcz, w jednej chiwli ulicami poplynela rzeka, czyszczac wszystko co pozostalo w rynsztoku. W tej chwili pada juz od 2 godzin, nie da sie wyjsc na zewnatrz. Mamy nadzieje, ze sie rozpogodzi, tymczasem idziemy na obiad.
K.
W sumie K. napisala wszystko. Ja podsumuje tylko wrazenie jakie wywarlo nas to miasto. Jak do tej pory to najbardziej europejskie z induskich miast. Znalezc mozna tu nawet normalne sklepy (nie stragany), ludzie sa przyjazniejsi, a na ulicach tak jkaby czysciej (moze ulewy zmywaja na bierzaco smieci). Jutro pokrecimy sie jeszcze po miescie, a wieczorem wsiadamy do pociagu do Agry. Pozdrawiamy!!
S.
Nad miastem gorouja dwa wzgorza - jedno z nich, wieksze, ktore widzielismy pierwszego dnia poswiecone jest Sawitri, miejsze - Gayatri.
Po wizycie w swiatyni udalismy sie na spacer po miescie, odwiedzajac swiatynie Brahmy, swiatynie sikhow (gdzie mily pan sikh tlumaczyl nam zasady ich religii). Wieczorem usiedlismy przy ghatach, swietych schodach i chyba zrozumielismy na czym polega klimat tego swietego miasta.
Nastepnego dnia rano (o 8:00) mielismy autobus do Jodhpuru - Niebieskiego miasta. Autobus zgodnie z tutejszym zwyczajem wyjechal o 9:00. Po drodze nie obylo sie bez niespodzianek - w pewnym momencie z wielkim hukiem autobus zatrzymal sie - z podwozia zwisal urwany tlumik.Po 45 min bezskutecznej naprawy przyjechal po nas autobus zastepczy. Tym sposobem ok. 16.00 (zamiast o 13.00) przybylismy do Jodhpuru.
Jodhpur, Niebieskie miasto,.przywital nas ulewnym deszczem, na ulicy samochody staly do polowy zanurzone w wodzie. Zmeczeni znalezlismy tani nawet jak na Indie hostel, na calkiem przyzwoitym poziomie (czysto!). Po kolacji, niestety znow wegetarianskiej (nie moglismy znalezc knajpki z miesem, mimo ze w Jodhpurze nie obowiazuja zakazy religijne) pojechalismy do kina na film Bollywood.
Kino z gatunku nowoczesnych, z 2 (!) salami kinowymi, niestety brudne. Zamowilismy duzy popcorn i cole, przyzwyczajeni do polskich rozmiarow - tutaj najwiekszy popcorn jest mniejszy od naszego najmniejszego. Zjedlismy wszystko jeszcze przed rozpoczeciem seansu.
Sam film - z gatunku akcji byl niesamowicie dla nas zabawny. Cos jak Zorro, Desperados, Straznik Teksasu i Matrix w jednym. Troche dziwnie, bo smialismy sie w innych momentach niz cala sala. Kultura ogladania jest tutaj inna - ludzie w czasie seansu komentuja, rozmawiaja przez komorki, bija brawo. Zupelnie inne przezycie. Co do walorow artystycznych - byly one raczej watpliwe.
Dzisiaj rano poszlismy do fortu Mehrangarh. Wrazenie niesamowite. Wstep dosc drogi, ale w cenie kazdy dostaje audioguida, co bardzo ubarwia zwiedzanie. W forcie oglada sie nie tylko sale maharadzy, ale tez przedmioty codziennego uzytku. Chyba najlepiej jak do tej pory przygotowany dla turystow obiekt.
W drodze powrotnej zlapal nas ulewny deszcz, w jednej chiwli ulicami poplynela rzeka, czyszczac wszystko co pozostalo w rynsztoku. W tej chwili pada juz od 2 godzin, nie da sie wyjsc na zewnatrz. Mamy nadzieje, ze sie rozpogodzi, tymczasem idziemy na obiad.
K.
W sumie K. napisala wszystko. Ja podsumuje tylko wrazenie jakie wywarlo nas to miasto. Jak do tej pory to najbardziej europejskie z induskich miast. Znalezc mozna tu nawet normalne sklepy (nie stragany), ludzie sa przyjazniejsi, a na ulicach tak jkaby czysciej (moze ulewy zmywaja na bierzaco smieci). Jutro pokrecimy sie jeszcze po miescie, a wieczorem wsiadamy do pociagu do Agry. Pozdrawiamy!!
S.
11.09.2010 - Pushkar
Wczorajszy dzien do godziny 15.05 spedzilismy na zwiedzaniu fortu Amber – siedziby maharadzy mogolskiego wybudowanej w XVII w. Nastepnie, niestety tylko z daleka, moglismy podziwiac letnia rezydencje panujacego obecnie wladcy Rajastanu (funkcja zwyczajowa, ale przywileje pozostaly) – palace na wodzie. K. byla bardzo zawiedziona, poniewaz nie udalo sie nam pojezdzic na sloniach – ‘Sorry, elephant lunch time". Ale nic straconego ¾ wyprawy przed nami ;-) O 15.05 wsiedlismy do rzadowego autobusu do swietego miasta – Pushkar. Jest to jedno z 10 swietych miejsc hinduizmu i jedyne miejsce gdzie czcic mozna Brahne, jedno z wcielen Wiszny. W miescie znajduje sie przeszlo 400 swiatyn (przypominajacych w wiekszosci garaz z figurka z folii aluminiowej w srodku) oraz 52 gaty – miejsca rytualnych ablucji w lokalnym jeziorku z blotnista woda. Swiete krowy, malpy, wieworki sa oczywiscie wszedzie. Miasto ma 15 000 mieszkancow, wiec cale jest w zasiegu naszych wedrowek. Pozostaniemy tu kilka dni, zeby odpoczac od zgielku induskich metropolii. Niestety swietosc miasta narzuca pewne obostrzenia, przykladowo nie wolno tu spozywac miesa – wszystkie knajpy sa wegetarianskie!!!!- ani alkoholu. Bedziemy musieli to jakos wytrzymac;) K. jest bardzo dzielna, mozna powiedziec ze wbiegla dzisiaj w niecala godzine do swiatyni gorujacej nad miastem (350 m wys. wzglednej). Dzisiaj w planie mamy jeszcze basen :) Pozdrawiamy. S.
Wklejamy ta notatke dopiero teraz, bo we wczesniejszej kawiarence internetowej padlo lacze. Jestesmy juz po basenie, na ktorym stanowilysmy z Olga atrakcje turystyczna. Wszyscy hindusi z obslugi nagle przypomnieli sobie, ze trzeba przyciac kwiatki kolo basenu, zamiesc chodniki, posprzatac balkony itp.
Poniewaz dzisiaj malo wydalismy stwierdzilismy ze zaszalejemy na kolacji. Zamowilismy pizze, ktora okazala sie rownie droga co niedobra. Juz nie mozemy sie doczekac MIESA. Jeszcze tylko 1 dzien i wyjedziemy z tego wegetarianskiego miasta.
K.
Zdjecia dodamy jutro, nie chca sie zaladowac
Wklejamy ta notatke dopiero teraz, bo we wczesniejszej kawiarence internetowej padlo lacze. Jestesmy juz po basenie, na ktorym stanowilysmy z Olga atrakcje turystyczna. Wszyscy hindusi z obslugi nagle przypomnieli sobie, ze trzeba przyciac kwiatki kolo basenu, zamiesc chodniki, posprzatac balkony itp.
Poniewaz dzisiaj malo wydalismy stwierdzilismy ze zaszalejemy na kolacji. Zamowilismy pizze, ktora okazala sie rownie droga co niedobra. Juz nie mozemy sie doczekac MIESA. Jeszcze tylko 1 dzien i wyjedziemy z tego wegetarianskiego miasta.
K.
Zdjecia dodamy jutro, nie chca sie zaladowac
Subskrybuj:
Posty (Atom)